Wit is wit, zwart is zwart.

Blauw is groots, wijd, koud, warm.

Jouw blauw is niet mijn blauw en mijn blauw is niet jouw blauw.

Kies je een kleur blauw, dan doe je een uitspraak over die kleur blauw.


Voor ceesnco wilde ik het blauw van de lucht op een mooie dag.

Fris, met een tikje geel erin, meer warm dan ijzig.




 “How do you know, when you think blue — when you say blue — that you are talking about the same blue as anyone else?

You cannot get a grip on blue.

Blue is the sky, the sea, a god’s eye, a devil’s tail, a birth, a strangulation, a virgin’s cloak, a monkey’s ass. It’s a butterfly, a bird, a spicy joke, the saddest song, the brightest day.

Blue is sly, slick, it slides into the room sideways, a slippery trickster.

This is a story about the color blue, and like blue, there’s nothing true about it. Blue is beauty, not truth. ‘True blue’ is a ruse, a rhyme; it’s there, then it’s not. Blue is a deeply sneaky color”.

Christopher Moore, Sacré Bleu, A Comedy d’Art